Over mij | KynoKompas

Soms brengt één hond je precies daar waar je moet zijn.

Al meer dan 27 jaar werk ik met honden en hun eigenaren. In die jaren heb ik meer dan duizend honden mogen begeleiden. Daarnaast hebben meer dan twintig honden deel uitgemaakt van mijn eigen leven, waarvan het merendeel rescuehonden met een vaak onbekend of moeilijk verleden.

Honden die niet werden begrepen. Honden die uit balans waren. Honden die hadden geleerd dat de wereld niet altijd veilig is. Iedere hond vertelde zijn eigen verhaal, zonder woorden, maar zichtbaar in gedrag, lichaamstaal en energie.

Juist die ervaringen hebben mij geleerd dat geduld tijdens een rehabilitatieproces essentieel is. Soms heeft een hond vooral ruimte en tijd nodig, soms juist veel nabijheid en liefde. Het zorgvuldig aanvoelen wat op welk moment nodig is, is cruciaal om een hond stap voor stap weer in balans te brengen.

Mijn weg naar KynoKompas

Door de jaren heen leerde ik veel over hondengedrag, training, begeleiding en de relatie tussen hond en eigenaar. Ik werkte bij verschillende hondenscholen en gaf trainingen aan puppy’s, volwassen honden en honden met gedragsproblematiek. Ik realiseerde mij dat training vooral gericht is op het aanleren van vaardigheden, regels en gewoonten. De focus ligt daardoor vaak meer op wat een hond moet leren dan op het werkelijk kijken naar de hond en wat hij nodig heeft. Ik voelde steeds sterker dat zichtbaar gedrag nooit het hele verhaal vertelt.

Ik zag honden die hard werkten om zich aan te passen. Honden die overvraagd raakten, terwijl hun gedrag vooral liet zien dat zij zich niet veilig, niet begrepen of niet in balans voelden. Dat raakte mij, juist omdat ik in mijn eigen honden steeds opnieuw zag hoeveel zachtheid en herstel er ontstaat wanneer je niet alleen corrigeert, maar werkelijk luistert.

Om verder te komen moest ik ook zelf terug naar iets wat ik jarenlang had weggestopt. Mijn intuïtie. Mijn gevoeligheid voor wat niet direct zichtbaar is. Het vermogen om stil te worden en te voelen wat een hond achter zijn gedrag probeert te vertellen.

Daar ligt voor mij de oorsprong van KynoKompas. Niet in één methode en niet in één opleiding, maar in de combinatie van ervaring, kennis, intuïtie en de lessen van de honden die mijn leven hebben gevormd.

Niet sneller oordelen. Wel dieper kijken. Niet alleen sturen. Eerst begrijpen.

Ik wilde hem niet veranderen. Ik wilde hem begrijpen.

Giroux, mijn Oudduitse herder reu, liet mij zien dat alles wat ik in al die jaren had geleerd over training en begeleiding nog maar een deel van het geheel was. Niet omdat die kennis niet klopte, maar omdat hij mij dwong verder te kijken dan gedrag alleen. Ergens lag die sleutel, alleen had ik hem nog niet gevonden.

Waar anderen vooral een moeilijke hond zagen, zag ik een puur en krachtig wezen dat voortdurend probeerde zich staande te houden in een wereld die hij anders ervoer dan de meeste honden.

Ik voelde dat hij anders beoordeeld zou worden wanneer alleen naar zijn gedrag werd gekeken. Juist daarom wilde ik begrijpen wat er werkelijk achter zat. Welke ervaringen droeg hij mee? Wat gebeurde er in zijn lichaam? Welke prikkels kon hij niet verwerken? En wat had hij nodig om zich veilig genoeg te voelen om te kunnen ontspannen?

Giroux veranderde niet alleen mijn manier van begeleiden. Hij bracht mij terug naar mijn eigen kompas. Naar de overtuiging dat een hond niet eerst anders hoeft te worden om geholpen te kunnen worden. Hij moet eerst gezien worden.